| |
Statenvertaling 1750 |   | |
 |
| |
| | Luk 24:1 | En op den eersten dag der week, zeer vroeg in den morgenstond, gingen zij naar het graf, dragende de specerijen, die zij bereid hadden, en sommigen met haar.
| |
| | Luk 24:2 | En zij vonden den steen afgewenteld van het graf.
| |
| | Luk 24:3 | En ingegaan zijnde, vonden zij het lichaam van den Heere Jezus niet.
| |
| | Luk 24:4 | En het geschiedde, als zij daarover twijfelmoedig waren, zie, twee mannen stonden bij haar in blinkende klederen.
| |
| | Luk 24:5 | En als zij zeer bevreesd werden, en het aangezicht naar de aarde neigden, zeiden zij tot haar: Wat zoekt gij den Levende bij de doden?
| |
| | Luk 24:6 | Hij is hier niet, maar Hij is opgestaan. Gedenkt, hoe Hij tot u gesproken heeft, als Hij nog in Galilea was,
| |
| | Luk 24:7 | Zeggende: De Zoon des mensen moet overgeleverd worden in de handen der zondige mensen, en gekruisigd worden, en ten derden dage wederopstaan.
| |
| | Luk 24:8 | En zij werden indachtig Zijner woorden.
| |
| | Luk 24:9 | En wedergekeerd zijnde van het graf, boodschapten zij al deze dingen aan de elven, en aan al de anderen.
| |
| | Luk 24:10 | En deze waren Maria Magdalena, en Johanna, en Maria, de moeder van Jakobus, en de andere met haar, die dit tot de apostelen zeiden.
| |
| | Luk 24:11 | En haar woorden schenen voor hen als ijdel geklap, en zij geloofden haar niet.
| |
| | Luk 24:12 | Doch Petrus opstaande, liep tot het graf, en nederbukkende, zag hij de linnen doeken, liggende alleen, en ging weg, zich verwonderende bij zichzelven van hetgeen geschied was.
| |
| | Luk 24:13 | En zie, twee van hen gingen op denzelfden dag naar een vlek, dat zestig stadien van Jeruzalem was, welks naam was Emmaus;
| |
| | Luk 24:14 | En zij spraken samen onder elkander van al deze dingen, die er gebeurd waren.
| |
| | Luk 24:15 | En het geschiedde, terwijl zij samen spraken, en elkander ondervraagden, dat Jezus Zelf bij hen kwam, en met hen ging.
| |
| | Luk 24:16 | En hun ogen werden gehouden, dat zij Hem niet kenden.
| |
| | Luk 24:17 | En Hij zeide tot hen: Wat redenen zijn dit, die gij, wandelende, onder elkander verhandelt, en waarom ziet gij droevig?
| |
| | Luk 24:18 | En de een, wiens naam was Kleopas, antwoordende, zeide tot Hem: Zijt Gij alleen een vreemdeling te Jeruzalem, en weet niet de dingen, die deze dagen daarin geschied zijn?
| |
| | Luk 24:19 | En Hij zeide tot hen: Welke? En zij zeiden tot Hem: De dingen aangaande Jezus den Nazarener, Welke een Profeet was, krachtig in werken en woorden, voor God en al het volk.
| |
| | Luk 24:20 | En hoe onze overpriesters en oversten Denzelven overgeleverd hebben tot het oordeel des doods, en Hem gekruisigd hebben.
| |
| | Luk 24:21 | En wij hoopten, dat Hij was Degene, Die Israel verlossen zou. Doch ook, benevens dit alles, is het heden de derde dag, van dat deze dingen geschied zijn.
| |
| | Luk 24:22 | Maar ook sommige vrouwen uit ons hebben ons ontsteld, die vroeg in den morgenstond aan het graf geweest zijn;
| |
| | Luk 24:23 | En Zijn lichaam niet vindende, kwamen zij en zeiden, dat zij ook een gezicht van engelen gezien hadden, die zeggen, dat Hij leeft.
| |
| | Luk 24:24 | En sommigen dergenen, die met ons zijn, gingen heen tot het graf, en bevonden het alzo, gelijk ook de vrouwen gezegd hadden; maar Hem zagen zij niet.
| |
| | Luk 24:25 | En Hij zeide tot hen: O onverstandigen en tragen van hart, om te geloven al hetgeen de profeten gesproken hebben!
| |
| | Luk 24:26 | Moest de Christus niet deze dingen lijden, en alzo in Zijn heerlijkheid ingaan?
| |
| | Luk 24:27 | En begonnen hebbende van Mozes en van al de profeten, legde Hij hun uit, in al de Schriften, hetgeen van Hem geschreven was.
| |
| | Luk 24:28 | En zij kwamen nabij het vlek, daar zij naar toegingen; en Hij hield Zich, alsof Hij verder gaan zou.
| |
| | Luk 24:29 | En zij dwongen Hem, zeggende: Blijf met ons; want het is bij den avond, en de dag is gedaald. En Hij ging in, om met hen te blijven.
| |
| | Luk 24:30 | En het geschiedde, als Hij met hen aanzat, nam Hij het brood, en zegende het, en als Hij het gebroken had, gaf Hij het hun.
| |
| | Luk 24:31 | En hun ogen werden geopend, en zij kenden Hem; en Hij kwam weg uit hun gezicht.
| |
| | Luk 24:32 | En zij zeiden tot elkander: Was ons hart niet brandende in ons, als Hij tot ons sprak op den weg, en als Hij ons de Schriften opende?
| |
| | Luk 24:33 | En zij, opstaande ter zelfder ure, keerden weder naar Jeruzalem, en vonden de elven samenvergaderd, en die met hen waren;
| |
| | Luk 24:34 | Welke zeiden: De Heere is waarlijk opgestaan, en is van Simon gezien.
| |
| | Luk 24:35 | En zij vertelden, hetgeen op den weg geschied was, en hoe Hij hun bekend was geworden in het breken des broods.
| |
| | Luk 24:36 | En als zij van deze dingen spraken, stond Jezus Zelf in het midden van hen, en zeide tot hen: Vrede zij ulieden!
| |
| | Luk 24:37 | En zij verschrikt en zeer bevreesd geworden zijnde, meenden, dat zij een geest zagen.
| |
| | Luk 24:38 | En Hij zeide tot hen: Wat zijt gij ontroerd, en waarom klimmen zulke overleggingen in uw harten?
| |
| | Luk 24:39 | Ziet Mijn handen en Mijn voeten; want Ik ben het Zelf; tast Mij aan, en ziet; want een geest heeft geen vlees en benen, gelijk gij ziet, dat Ik heb.
| |
| | Luk 24:40 | En als Hij dit zeide, toonde Hij hun de handen en de voeten.
| |
| | Luk 24:41 | En toen zij het van blijdschap nog niet geloofden, en zich verwonderden, zeide Hij tot hen: Hebt gij hier iets om te eten?
| |
| | Luk 24:42 | En zij gaven Hem een stuk van een gebraden vis, en van honigraten.
| |
| | Luk 24:43 | En Hij nam het, en at het voor hun ogen.
| |
| | Luk 24:44 | En Hij zeide tot hen: Dit zijn de woorden, die Ik tot u sprak, als Ik nog met u was, namelijk dat het alles moest vervuld worden, wat van Mij geschreven is in de Wet van Mozes, en de Profeten, en Psalmen.
| |
| | Luk 24:45 | Toen opende Hij hun verstand, opdat zij de Schriften verstonden.
| |
| | Luk 24:46 | En zeide tot hen: Alzo is er geschreven, en alzo moest de Christus lijden, en van de doden opstaan ten derden dage.
| |
| | Luk 24:47 | En in Zijn Naam gepredikt worden bekering en vergeving der zonden, onder alle volken, beginnende van Jeruzalem.
| |
| | Luk 24:48 | En gij zijt getuigen van deze dingen.
| |
| | Luk 24:49 | En ziet, Ik zende de belofte Mijns Vaders op u; maar blijft gij in de stad Jeruzalem, totdat gij zult aangedaan zijn met kracht uit de hoogte.
| |
| | Luk 24:50 | En Hij leidde hen buiten tot aan Bethanie, en Zijn handen opheffende, zegende Hij hen.
| |
| | Luk 24:51 | En het geschiedde, als Hij hen zegende, dat Hij van hen scheidde, en werd opgenomen in den hemel.
| |
| | Luk 24:52 | En zij aanbaden Hem, en keerden weder naar Jeruzalem met grote blijdschap.
| |
| | Luk 24:53 | En zij waren allen tijd in den tempel, lovende en dankende God. Amen.
| |
