| |
Statenvertaling 1750 |  | |
 |
| |
| | Job 19:1 | Maar Job antwoordde en zeide:
| |
| | Job 19:2 | Hoe lang zult gijlieden mijn ziel bedroeven, en mij met woorden verbrijzelen?
| |
| | Job 19:3 | Gij hebt nu tienmaal mij schande aangedaan; gij schaamt u niet, gij verhardt u tegen mij.
| |
| | Job 19:4 | Maar ook het zij waarlijk, dat ik gedwaald heb, mijn dwaling zal bij mij vernachten.
| |
| | Job 19:5 | Indien gijlieden waarlijk u verheft tegen mij, en mijn smaad tegen mij drijft;
| |
| | Job 19:6 | Weet nu, dat God mij heeft omgekeerd, en mij met Zijn net omsingeld.
| |
| | Job 19:7 | Ziet, ik roep, geweld! doch word niet verhoord; ik schreeuw, doch er is geen recht.
| |
| | Job 19:8 | Hij heeft mijn weg toegemuurd, dat ik niet doorgaan kan, en over mijn paden heeft Hij duisternis gesteld.
| |
| | Job 19:9 | Mijn eer heeft Hij van mij afgetrokken, en de kroon mijns hoofds heeft Hij weggenomen.
| |
| | Job 19:10 | Hij heeft mij rondom afgebroken, zodat ik henenga, en heeft mijn verwachting als een boom weggerukt.
| |
| | Job 19:11 | Daartoe heeft Hij Zijn toorn tegen mij ontstoken, en mij bij Zich geacht als Zijn vijanden.
| |
| | Job 19:12 | Zijn benden zijn te zamen aangekomen, en hebben tegen mij haar weg gebaand, en hebben zich gelegerd rondom mijn tent.
| |
| | Job 19:13 | Mijn broeders heeft Hij verre van mij gedaan; en die mij kennen, zekerlijk, zij zijn van mij vervreemd.
| |
| | Job 19:14 | Mijn nabestaanden houden op, en mijn bekenden vergeten mij.
| |
| | Job 19:15 | Mijn huisgenoten en mijn dienstmaagden achten mij voor een vreemde; een uitlander ben ik in hun ogen.
| |
| | Job 19:16 | Ik riep mijn knecht, en hij antwoordde niet; ik smeekte met mijn mond tot hem.
| |
| | Job 19:17 | Mijn adem is mijn huisvrouw vreemd; en ik smeek om der kinderen mijns buiks wil.
| |
| | Job 19:18 | Ook versmaden mij de jonge kinderen; sta ik op, zo spreken zij mij tegen.
| |
| | Job 19:19 | Alle mensen mijns heimelijken raads hebben een gruwel aan mij; en die ik liefhad, zijn tegen mij gekeerd.
| |
| | Job 19:20 | Mijn gebeente kleeft aan mijn huid en aan mijn vlees; en ik ben ontkomen met de huid mijner tanden.
| |
| | Job 19:21 | Ontfermt u mijner, ontfermt u mijner, o gij, mijn vrienden! want de hand Gods heeft mij aangeraakt.
| |
| | Job 19:22 | Waarom vervolgt gij mij als God, en wordt niet verzadigd van mijn vlees?
| |
| | Job 19:23 | Och, of nu mijn woorden toch opgeschreven wierden. Och, of zij in een boek ook wierden ingetekend!
| |
| | Job 19:24 | Dat zij met een ijzeren griffie en lood voor eeuwig in een rots gehouwen wierden!
| |
| | Job 19:25 | Want ik weet: mijn Verlosser leeft, en Hij zal de laatste over het stof opstaan;
| |
| | Job 19:26 | En als zij na mijn huid dit doorknaagd zullen hebben, zal ik uit mijn vlees God aanschouwen;
| |
| | Job 19:27 | Denwelken ik voor mij aanschouwen zal, en mijn ogen zien zullen, en niet een vreemde; mijn nieren verlangen zeer in mijn schoot.
| |
| | Job 19:28 | Voorwaar, gij zoudt zeggen: Waarom vervolgen wij hem? Nademaal de wortel der zaak in mij gevonden wordt.
| |
| | Job 19:29 | Schroomt u vanwege het zwaard; want de grimmigheid is over de misdaden des zwaards; opdat gij weet, dat er een gericht zij.
| |