| |
Septuagint |   | |
 |
| |
| | Job 32:1 | ησυχασαν δε και οι τρεις φιλοι αυτου ετι αντειπειν ιωβ ην γαρ ιωβ δικαιος εναντιον αυτων
| |
| | Job 32:2 | ωργισθη δε ελιους ο του βαραχιηλ ο βουιτης εκ της συγγενειας ραμ της αυσιτιδος χωρας ωργισθη δε τω ιωβ σφοδρα διοτι απεφηνεν εαυτον δικαιον εναντιον κυριου
| |
| | Job 32:3 | και κατα των τριων δε φιλων ωργισθη σφοδρα διοτι ουκ ηδυνηθησαν αποκριθηναι αντιθετα ιωβ και εθεντο αυτον ειναι ασεβη
| |
| | Job 32:4 | ελιους δε υπεμεινεν δουναι αποκρισιν ιωβ οτι πρεσβυτεροι αυτου εισιν ημεραις
| |
| | Job 32:5 | και ειδεν ελιους οτι ουκ εστιν αποκρισις εν στοματι των τριων ανδρων και εθυμωθη οργη αυτου
| |
| | Job 32:6 | υπολαβων δε ελιους ο του βαραχιηλ ο βουιτης ειπεν νεωτερος μεν ειμι τω χρονω υμεις δε εστε πρεσβυτεροι διο ησυχασα φοβηθεις του υμιν αναγγειλαι την εμαυτου επιστημην
| |
| | Job 32:7 | ειπα δε οτι ο χρονος εστιν ο λαλων εν πολλοις δε ετεσιν οιδασιν σοφιαν
| |
| | Job 32:8 | αλλα πνευμα εστιν εν βροτοις πνοη δε παντοκρατορος εστιν η διδασκουσα
| |
| | Job 32:9 | ουχ οι πολυχρονιοι εισιν σοφοι ουδ' οι γεροντες οιδασιν κριμα
| |
| | Job 32:10 | διο ειπα ακουσατε μου και αναγγελω υμιν α οιδα
| |
| | Job 32:11 | ενωτιεσθε μου τα ρηματα ερω γαρ υμων ακουοντων αχρι ου ετασητε λογους
| |
| | Job 32:12 | και μεχρι υμων συνησω και ιδου ουκ ην τω ιωβ ελεγχων ανταποκρινομενος ρηματα αυτου εξ υμων
| |
| | Job 32:13 | ινα μη ειπητε ευρομεν σοφιαν κυριω προσθεμενοι
| |
| | Job 32:14 | ανθρωπω δε επετρεψατε λαλησαι τοιαυτα ρηματα
| |
| | Job 32:15 | επτοηθησαν ουκ απεκριθησαν ετι επαλαιωσαν εξ αυτων λογους
| |
| | Job 32:16 | υπεμεινα ου γαρ ελαλησαν οτι εστησαν ουκ απεκριθησαν
| |
| | Job 32:17 | υπολαβων δε ελιους λεγει
| |
| | Job 32:18 | παλιν λαλησω πληρης γαρ ειμι ρηματων ολεκει γαρ με το πνευμα της γαστρος
| |
| | Job 32:19 | η δε γαστηρ μου ωσπερ ασκος γλευκους εων δεδεμενος η ωσπερ φυσητηρ χαλκεως ερρηγως
| |
| | Job 32:20 | λαλησω ινα αναπαυσωμαι ανοιξας τα χειλη
| |
| | Job 32:21 | ανθρωπον γαρ ου μη αισχυνθω αλλα μην ουδε βροτον ου μη εντραπω
| |
| | Job 32:22 | ου γαρ επισταμαι θαυμασαι προσωπον ει δε μη και εμε σητες εδονται
| |
