| |
Albanian Bible |   | |
 |
| |
| | Sgs 2:1 | Unë jam trëndafili i Sharonit, zambaku i luginave.
| |
| | Sgs 2:2 | Si një zambak midis gjembave, ashtu është mikesha ime midis vajzave.
| |
| | Sgs 2:3 | Si një mollë midis pemëve të pyllit kështu është i dashuri im midis të rinjve. Kam dëshëruar shumë të rri në hijen e tij dhe aty jam ulur, fryti i tij ishte i ëmbël në gojën time.
| |
| | Sgs 2:4 | Më çoi në shtëpinë e banketit dhe flamuri i tij mbi mua është dashuria.
| |
| | Sgs 2:5 | Më mbani me pite rrushi, më përtërini me mollë, sepse unë vuaj nga dashuria.
| |
| | Sgs 2:6 | Dora e tij e majtë është poshtë kokës sime, dora e tij e djathtë më përqafon.
| |
| | Sgs 2:7 | Ju përgjërohem, o bija të Jeruzalemit, për gazelat dhe sutat fushave, mos e ngacmoni dhe mos e zgjoni dashurinë time, deri sa kështu t'i pëlqejë
| |
| | Sgs 2:8 | Ja zëri i të dashurit tim! Ja, ai vjen duke kërcyer mbi malet, duke u hedhur mbi kodrat.
| |
| | Sgs 2:9 | I dashuri im i përngjan një gazele apo një dreri të ri. Ja ku është prapa murit tonë, shikon nga dritaret, hedh vështrime nëpërmjet hekurave të tyre.
| |
| | Sgs 2:10 | I dashuri im më ka folur dhe më ka thënë: "Çohu, mikja ime, e bukura ime, dhe eja!
| |
| | Sgs 2:11 | Sepse, ja, dimri ka kaluar, shiu pushoi, iku.
| |
| | Sgs 2:12 | Lulet duken mbi tokë, koha e të kënduarit erdhi, dhe në vendin tonë dëgjohet zëri i turtulleshës.
| |
| | Sgs 2:13 | Fiku nxjerr fiqtë e tij të papjekur, vreshtat në lulëzim përhapin një aromë të këndshme. Çohu, mikja ime, e bukura ime, dhe eja.
| |
| | Sgs 2:14 | O pëllumbesha ime, që rri në të çarat e shkëmbinjve, në strukat e rrëmoreve, ma trego fytyrën tënde, më bëj ta dëgjoj zërin tënd, sepse zëri yt është i këndshëm dhe fytyra jote është e hijshme".
| |
| | Sgs 2:15 | I zini dhelprat, dhelprat e vogla që dëmtojnë vreshtat, sepse vreshtat tona janë në lulëzim.
| |
| | Sgs 2:16 | I dashuri im është imi, dhe unë jam e tij; ai e kullot kopenë midis zambakëve.
| |
| | Sgs 2:17 | Para se të fryjë flladi i ditës dhe hijet të ikin, kthehu, i dashuri im, dhe sillu si një gazelë o një drenushë mbi malet që na ndajnë.
| |
