| |
Albanian Bible |   | |
 |
| |
| | Job 18:1 | Atëherë Bildadi nga Shuahu u përgjigj dhe tha:
| |
| | Job 18:2 | "Kur do t'u japësh fund fjalëve? Bëhu i zgjuar dhe pastaj flasim.
| |
| | Job 18:3 | Pse jemi konsideruar si kafshë dhe jemi konsideruar të përçmuar në sytë e tu?
| |
| | Job 18:4 | Ti që ha veten nga zemërimi, a duhet të braktiset toka për shkakun tënd apo shkëmbi të luajë nga vendi i tij?
| |
| | Job 18:5 | Po, drita e të keqit shuhet dhe flaka e zjarrit të tij nuk ndrit më.
| |
| | Job 18:6 | Drita në çadrën e tij po meket dhe llamba e tij mbi të po shuhet.
| |
| | Job 18:7 | Hapat e tij të fuqishëm shkurtohen dhe vetë planet e tij po e çojnë në greminë.
| |
| | Job 18:8 | Sepse këmbët e tij e shtyjnë në rrjetë dhe ai do të bjerë në ndonjë lak.
| |
| | Job 18:9 | Një çark e kap nga thembra dhe një lak e mban fort.
| |
| | Job 18:10 | Për të ka një lak të fshehur në tokë dhe një çark të vënë në shteg.
| |
| | Job 18:11 | Gjëra të tmerrshme e trembin nga çdo anë dhe e ndjekin në çdo hap.
| |
| | Job 18:12 | Forca e tij pakësohet për shkak të urisë dhe shkatërrimi është gati ta godasë anash.
| |
| | Job 18:13 | Gëlltit copa të lëkurës së tij; i parëlinduri i vdekjes gllabëron gjymtyrët e tij.
| |
| | Job 18:14 | Atë e rrëmbejnë nga çadra tij që e dinte të sigurt dhe e çojnë para mbretit të tmerrit.
| |
| | Job 18:15 | Në çadrën e tij banon ai që nuk është nga të vetët, dhe mbi shtëpinë e tij hedhin squfur.
| |
| | Job 18:16 | Rrënjët poshtë thahen dhe degët lart priten.
| |
| | Job 18:17 | Kujtimi i tij zhduket nga toka dhe emri i tij nuk do të përmendet më nëpër rrugë.
| |
| | Job 18:18 | Ai shtyhet nga drita në terr dhe atë e përzënë nga bota.
| |
| | Job 18:19 | Nuk ka as bij, as pasardhës në popullin e tij dhe asnjë që të mbijetojë në banesën e tij.
| |
| | Job 18:20 | Fundi i tij i lë të habitur ata që e kanë ndjekur dhe mbeten të tmerruar ata që e kanë pararendur.
| |
| | Job 18:21 | Pikërisht kështu janë banesat e njerëzve të këqij, dhe ky është vendi i atij që nuk e njeh Perëndinë". Përgjigja e pestë e Jobit; ai e ndjen veten të përqeshur; gjithçka është kundër tij
| |
