| |
Afrikaanse Bybel |   | |
 |
| |
| | Job 17:1 | My gees is verward, my dae is uitgeblus, die graf wag op my.
| |
| | Job 17:2 | Waarlik, bespottinge is my deel, en op hulle getwis moet my oog rus.
| |
| | Job 17:3 | Gee tog 'n pand, staan borg vir my by U; wie anders sal vir my borgskap verleen?
| |
| | Job 17:4 | Want U het húlle hart gesluit vir verstand; daarom sal U hulle nie laat triomfeer nie.
| |
| | Job 17:5 | Hy wat vriende aanklaag vir 'n buitaandeel--die oë van sy kinders sal versmag.
| |
| | Job 17:6 | Maar Hy het my 'n spreekwoord vir die mense gemaak, en ek moet iemand wees wat hulle in die gesig spuug.
| |
| | Job 17:7 | Daarom het my oog dof geword van verdriet, en al my lede is soos 'n skaduwee.
| |
| | Job 17:8 | Die opregtes is daaroor ontsteld, en die onskuldige kom teen die goddelose in opstand.
| |
| | Job 17:9 | Nogtans hou die regverdige vas aan sy weg, en die wat rein van hande is, neem toe in krag.
| |
| | Job 17:10 | Maar, kom maar altyd weer aan, julle almal! 'n Wyse vind ek onder julle tog nie.
| |
| | Job 17:11 | My dae is verby, my planne tot niet, die wense van my hart.
| |
| | Job 17:12 | Van die nag maak hulle 'n dag; lig, sê hulle, is naby vanweë die duisternis.
| |
| | Job 17:13 | As ek hoop op die doderyk as my huis; in die duisternis my bed uitsprei,
| |
| | Job 17:14 | die grafkuil toeroep: My vader is jy; die wurms: My moeder en my suster,
| |
| | Job 17:15 | waar is dan my verwagting? Ja, my verwagting, wie ontdek dit?
| |
| | Job 17:16 | Na die grendels van die doderyk sal dit neerdaal, wanneer daar tegelykertyd rus is in die stof.
| |
